Een weekje Nederland (4 – 11 mei)
Begin mei gaan we een weekje naar Nederland. Voor de halfjaarlijkse check-up van Henk. Gelukkig is alles goed. Bloedwaarden, MRI en CT scan en darmonderzoek.
Er is genoeg tijd om kinderen en kleinkinderen te zien. Een aantal op de familiedag in Lauwersoog. Met Sander en Anne en hun kinderen lunchen we en varen we in Giethoorn.
Er is tijd voor een mooie wandeling in het Roegwold, een natuurgebied in de provincie Groningen. Ervoor en erna bezoeken we een paar hele goede vrienden. We krijgen een super lekkere aspergemaaltijd aangeboden, als proef door Inge bereid. Voordat we de auto terugbrengen naar Schiphol kijken we nog even hoe Jan & Monique van de Witte Walvis het maken. Sinds januari hebben we hen niet meer gezien in Licata. Vanwege Monique haar knieproblemen. Inmiddels is ze geopereerd en gaat het goed.

Terug in Licata (12 mei)
De vlucht naar Catania had vertraging en daardoor moesten we 1,5 uur op de bus wachten. Als gevolg zijn we om half 3 in de ochtend terug op de Wahoo.
Het dek ligt vol met zand. Het heeft waarschijnlijk wat geregend in de afgelopen week.
We zitten een tijdje in de kuip. Het is warm genoeg.
Na een aantal uren slaap staan we tegen 8 uur op.
We halen de doos op, die we vanuit Nederland verstuurd hebben.
Ik ga naar de groenteboer om fruit en groente te kopen.
Daarna ga ik 16 kilo broodbakmix in zakjes maken, 450 gram per zakje. Totaal zijn er 36 zakjes gevuld. Henk maakt ze dicht met het vacumeer apparaat. Tot het einde van het jaar hebben we genoeg porties om ons eigen brood te bakken.
De pakjes van Amazon zijn toch aangekomen vanmiddag. Dus we kunnen morgen vertrekken.
Ik haal nog wat boodschappen bij de Conad. Daarna meld ik bij kantoor dat we morgen vertrekken en eind oktober terugkomen. Ik krijg een klein flesje olijfolie met het logo van de marina erop.
Het is dinsdag, dus happy hour. Het is gezellig bij de Blue Sky bar.
Ik eet een pizza met burrata en Henk een broodje buldog, met een dubbele hamburger.
We kijken een deel van Flikken Maastricht maar vallen erbij in slaap.
Dan maar naar bed.

Van Licata naar Pylos in Griekenland (13 – 17 mei)
Vandaag is het 13 mei, een gedenkwaardige dag, want we hebben 50 jaren verkering en we zijn 46 jaren getrouwd.
We zijn vroeg wakker en staan om half 7 op.
Rustig gaan we de boot vaarklaar maken.
Fenders naar binnen. 1 voorlijn vastmaken in het midden. De andere lijnen losmaken.
Loopplank aan boord hijsen en op de juiste plek leggen.
Henk maakt de mooringlijnen achter los. Als hij achteruit vaart maak ik de voorlijn los en trek hem naar binnen.
We vertrekken. Dag Licata, tot eind oktober!
Het waait maar 3 knopen uit het noorden.
We hijsen het grootzeil als we op ruim water zijn.
Genua uitrollen en zeilen. Met een snelheid van 3 knopen.
Later trekt de wind aan en wordt westelijk.
Dan maken we flinke snelheden. Omdat het recht voor de wind is laten we het grootzeil zakken door de genua in te rollen en met de motoren aan tegen de wind in te draaien.
Daarna rollen we de genua uit aan stuurboord en de fok aan bakboord. Passaatzeilen heet dit, of vlinderzeilen.
De golven bouwen op van achteren. We surfen er soms van af. Maximumsnelheid is 17 knopen.
De Zangra van onze Finse vrienden Jaakko en Tiina ligt geankerd in Porto Palo.
Jaakko appt en vraagt wat onze plannen zijn en of we daar naar toe komen. We overleggen en bekijken de weersvoorspelling. Dan antwoorden we dat we doorzeilen naar Griekenland.
Als de windsterkte bijna 30 knopen is en het vanwege de hoge golven ruig gaat rollen we de genua in en de fok uit. Dan maken we nog snelheden van 8 knopen.
We eten opgewarmde snert (erwtensoep) uit de vriezer. Met verse prei en ui toe gevoegd.
Nadat ik heb afgewassen gaat Henk eerst slapen.
We wisselen elkaar af, na 2 – 2,5 uur. De fok wordt gewisseld voor de genua. Omdat de snelheid maar 2,2 knopen meer is.
In de ochtend, als ik van de bank kom, doen we de fok er bij over bakboord.
In de middag is de wind wat gedraaid. We besluiten de fok in te rollen en in plaats daarvan het grootzeil te hijsen.
Ik stuur tegen de wind in en Henk zegt: mast een beetje los. Ik maak hem aan de stuurboordkant los, geef de lijn ruimte en zet hem weer vast. Dat was fout.
Als het zeil zover omhoog is dat het topplankje bijna tegen de mast aan komt wil hij niet verder. De val zit klem, omdat de mast niet ver genoeg gedraaid is. Henk krijgt het zeil niet omhoog en ook niet naar beneden, wat hij ook probeert.
We gaan voor de wind zeilen en ik word de mast in gehesen. Ik moet een extra lijntje kort aan de hijsbroek en aan de topkar vastmaken. Henk hijst me iets te ver omhoog, zodat de spanning van de grootzeilval af gaat. Nu kan ik de val lostrekken waar hij klem zat. Als Henk om te proberen aan de grootzeilval trekt gaat hij verder omhoog. Gelukkig.
Dat was weer een leermoment. Altijd de mast los bij grootzeil hijsen.
We zeilen eerst met een windhoek van 130 graden. Stuurautomaat op wind.
In de nacht recht voor de wind. Met het grootzeil over stuurboord en de genua over bakboord.
Om beurten slapen we weer. Henk wat langer dan ik. Het is in de nacht erg koud. We hangen een plaid op achter het stuurbankje om uit de wind te zitten. Die heeft te lang in een kast gelegen en ruikt niet fris.
Als ik om half 7 de wacht overneem bekijk ik de windvoorspelling. Ik besluit het grootzeil ook naar bakboord te doen. We kunnen op wind zeilen, net binnen de 90 graden.
Zo schieten we lekker op. Later zeilen we een tijd recht op ons doel af, Methoni. Totdat Henk weer binnen de 90 graden op wind gaat sturen.
Nicolette belt via whatsapp en de verbinding is goed. Dankzij de Starlink, die op oceaanmodus gezet is.
De koers is te zuidelijk. Maar de wind zal van westzuidwest naar zuidzuidwest draaien.
Als dat gebeurt is, is het einde middag. We stellen ons doel bij naar Koroni. Waar we vroeg in de zaterdagochtend aan kunnen komen. Als het licht is.
We sturen de goede kant op en de windhoek is tussen 50 en 60 graden. Snelheid 6 knopen.
Het is vrijdagavond, we hebben happy hour met frietjes, witlofsalade en kiprollade uit de airfryer.
Ik ga eerst slapen, een uur. Daarna Henk 2 uur. Dan ik 1,5 uur. Als ik om 5 uur in de kuip kom is de koers aangepast naar Methoni. Omdat de wind naar het oosten gedraaid is. Koroni zou kruisen worden.
Maar als we bij Methoni zijn is het nog donker. Ondanks dat we om snelheid te minderen het voorzeil ingerold hebben. We besluiten door te gaan naar Pylos. De genua wordt uitgerold.
Als we op alleen grootzeil de baai verder invaren om voorbij de jachthaven te ankeren komt de kustwacht ons met een snelle boot tegemoet varen. Als we ze niet kunnen verstaan zeggen ze VHF, kanaal 10. Via de marifoon horen we dat dit tijdelijk een restricted area is en we kunnen daar niet ankeren. Wel mag er geankerd worden aan de noordkant van de baai, in Ormos Navarino. We draaien tegen de wind in om het grootzeil te laten zakken. We worden opgeroepen om te keren en de kustwacht te volgen. Oké, maar het grootzeil moest eerst naar beneden.
Dan blijkt dat van de topkar het onderste stangetje los is. Het is gebroken. Weer een klusje!
Een tijdje motoren naar de noordkant van de baai is goed, want de accustatus is laag, 33 procent.
Het anker houdt in 1 keer. We doen de huik op het grootzeil, zitten nog even en gaan dan slapen.
We hebben alles kunnen zeilen, een afstand van 401 mijlen in 71 uren. Dat is gemiddeld 5,6 knopen. Onderweg hadden we 3 keer een passagier, eerst een winterkoninkje, later een zwaluw en nog later vonden we een dood inktvisje aan dek.

Bij het wakker worden is het zonnig. Ik zwem 4 rondjes.
Even later zie ik dolfijnen! 3 stuks, tussen Wahoo en het verlaten strand. Mijn dag is alvast goed!
Na ontbijt en koffie gaan we aan de slag. Want er zijn klusjes.
Ik sop het hele dek en ontdoe het van zand. Het heeft de afgelopen nacht zand geregend en in Licata lag er ook al veel zand.
De fenders worden geboend, gespoeld en te drogen gelegd. In de avond zet ik ze binnen omdat ze niet droog geworden zijn.
We gaan met de bijboot naar Pylos, ruim 2 mijlen ver.
Om wat boodschappen te doen. En (pita) gyros te eten. Bij Souvlista aan het pleintje. Heerlijk!

Zondagmorgen is het bewolkt en fris. Er is wind. We blijven, dat hebben we gisteren al besloten.
Ik zwem weer 4 rondjes.
Henk gaat met de topkar bezig. Het lukt niet de afgebroken bout er uit te draaien.
Dan maar een nieuw gat er naast boren. En zelf een 10 mm tap maken. Het lukt!
Nieuwe bout erin, ook in het bovenste gat. De topkar kan weer gebruikt worden.

Van Pylos naar het jazzfestival in Kardamili (18 – 21 mei)
Henk is jarig! 67 jaar is hij geworden en vanaf nu heeft hij recht op AOW (staatspensioen). Er komen diverse felicitatie berichtjes binnen en een paar telefoontjes.
Er staat een goede wind om naar Koroni te zeilen. We vertrekken tegen half 12.
Eerst met alleen de fok. Na Methoni is het recht voor de wind en rollen we aan de andere kant de genua uit.
Na de bocht naar Koroni is het halve wind. De genua wordt ingerold en de fok gaat over stuurboord.
Intussen zien we de Piga van Lennart en Marianne (Zweedse vrienden die we kennen van Licata) naar Kardamili gaan en daar ankeren. Er is een 10 daags jazz festival en ons plan was er morgen naar toe te gaan. Maar de wind is nu gunstig, dus we wijzigen onze plannen en zeilen door. Wel met grootzeil erbij, anders komen we in het donker aan. En met de genua in plaats van de fok.
We ankeren na half 7 aan de zuidkant van het eilandje Merópi. Bellen met Marianne en spreken af om hen met de bijboot op te halen en op de wal ergens wat te eten. Daarna een paar bands beluisteren.
We eten op het terras van Plateia, waar de band Barefoot Rock’n Blues uit Griekenland speelt. Het is niet een goede band helaas. Wel hebben de 3 bandleden blote voeten.
Als we klaar zijn met eten vertrekken we. Op naar restaurant Gialos, bij het strand. Daar speelt de Hege Saugstad band with Harald Hoidahl, uit Noorwegen. Steengoed. 2 uren genieten.
We zijn moe genoeg geworden om terug naar de boot te gaan. Welterusten en tot morgen.

Na een hele rustige nacht, waarin we beiden goed hebben geslapen, staan we op. De zon schijnt.
Ik ga zwemmen en het anker checken. Dat ligt op een rotsige bodem met de punt achter een ronde kei. Dwars van Wahoo. De ketting gaat eerst een stukje recht vooruit en dan om een steen heen naar bakboord.
Als de wind draait moeten we opletten.
Om half 2 gaan we met de bijboot naar de wal. Om het concert van de band ‘Such Ones with Liv Renate Elnes’ te beluisteren. Het is echt jazz muziek en Henk houdt er niet van. Hij gaat terug naar de boot. Ik vaar later met Lennart en Marianne mee terug.
De avondconcerten gaan we niet bezoeken. Omdat het hard begint te waaien en er swell is. Dan willen we niet van boord.

Woensdag zijn er meer concerten te bezoeken.
Eerst om 2 uur op het terras van restaurant Old Kardamili. Daar speelt Aleksi, een Fin, die in Duitsland woont en geweldig gitaar speelt. Hij wordt bijgestaan door een toetsenist, Friedman Heller. Een goede combinatie.
Daarna gaan we terug naar de boot.
Om half 6 zitten we eerste rang op het terras van restaurant Plateia. Om 6 uur begint de 4 vrouwige formatie Frollein Sax te spelen. Geweldig, echt genieten! Ondertussen eten we daar ook, samen met Lennart & Marianne.
We luisteren heel even naar de Greek night bij Maistros, maar dat is niet onze muziek. Te treurig.
We willen naar Elisabeth Nygard-Pierson, beroemd van de Voice of Norway in 2025. We hebben wat van haar beluisterd op Youtube. Maar restaurant Tikla, waar ze speelt, heeft geen plaats meer en het is een wat stijve locatie.
We gaan zitten bij Bar 1866. Gezellig en stijlvol. Tussendoor lopen we even naar Tikla om te luisteren. We vinden het niet de moeite waard om te blijven.
We wachten niet tot om 11 uur de Winding Road Bluegrass band begint. Alhoewel de soundcheck om half 11 wel aardig klonk. Maar ons bed lonkt.

Om half 6 donderdagavond gaan we naar de wal. Weer naar Plateia, voor het concert van de Bakjalund Dixieland band.
Geweldig goede muziek.
Lennart en Marianne komen een half uur later en kunnen nog bij ons aan tafel zitten.
Na afloop eten we er weer. Marianne en ik delen een pizza. Henk en Lennart nemen de Plataia burger.
We komen weer terecht bij Bar1866. Waar het gezellig is. We zitten buiten. Om 11 uur begint de band te spelen. Na 2 nummers vinden we het wel genoeg. Het is niet onze smaak.
We hebben het erg leuk gevonden om een aantal dagen gratis concerten te bezoeken met leuke muziek in een prachtige omgeving. Elke keer in de pauze ging er iemand rond met een hoed om een vrije gift in te doen. Daarmee wordt het festival bekostigd.

Van Kardamili naar Gerolimenas (22 – 23 mei)
Vandaag vinden we het tijd om verder te gaan. Wel pas als er wind is. Eerst nog even naar de wal om wat boodschappen te doen. We vertrekken na 12 uur. Zeilen met grootzeil en genua aan de wind naar het zuidwesten. Dat is niet de goede richting. Maar de verwachting is dat de wind draait naar het noordwesten en toeneemt. Dat gebeurt ook. Dan is het voor de wind zeilen. Met leuke snelheden. Zo kunnen we Gerolimenas (ons doel) wel halen voordat het donker is. Dat lukt. Tegen 7 uur ankeren we in de baai. Een eindje voor de Piga.
We spreken met Lennart & Marianne af om morgenochtend om 10 uur het pad naar boven met hen te lopen.
De wandeling naar boven is mooi. Met schitterende uitzichten. Als we boven zijn lopen we nog een stukje verder, waar een pad lijkt te zijn. Dat houdt plotseling op en dan gaan we terug.
We doen een drankje op het dakterras van de cocktailbar met uitzicht over de baai.
Einde van de middag brengen we afval weg. Naar een ondergrondse container, die tegen je praat als je hem met een voetpedaal opent.

Van Gerolimenas naar Elafónisos (24 – 26 mei)
Vandaag gaan we verder. Elafónisos is ons doel. De wind is erg veranderlijk.
We hebben een vreemde koers doordat we, ten gunste van de snelheid, weer binnen de 90 graden windhoek sturen. Met grootzeil en genua. Dan een tijdje voor de wind, met beide voorzeilen. Nadat we het grootzeil hebben laten zakken. Als dat niet meer wil rollen we de fok in. Laten de genua zakken en hijsen de code zero. Zo zeilen we een tijd met de code zero. Totdat we verderop schuimkopjes zien. We rollen de code zero in en dat is mooi op tijd. Opeens komt de wind van voren, uit het oosten. We moeten nog 9 mijlen. Doen we dat op de motor? Nee, we hijsen het grootzeil en rollen de fok uit. Dan maar kruisen. Totdat de wind inzakt en de snelheid ook, naar 1,5 knoop. Fok ingerold en motor aan. Even later is er weer wind. Een stukje zeilen we. Als we nog 6,5 mijl moeten gaan we motoren. Ruimen de zeilen op. Huik over het grootzeil. Code zero naar beneden en opgerolde genua hijsen. Alles is klaar als we de baai Kato Nisi binnenvaren. Ook de vislijnen zijn opgeruimd, helaas weer niks gevangen.
Er ligt nog 1 zeilboot geankerd. Wij gaan wat verder oostelijk.
Het is een mooie rustige avond.

Als we wakker worden na een rustige nacht waait het en er staan golven. We liggen te ver naar het oosten en de wind komt uit het noorden. De golven hebben zo een lange aanloop. Na ontbijt en koffie gaan we verkassen. Wat meer westelijk. Zodat we in de beschutting van het kleine eilandje plus rif liggen. En het heeft geholpen, de golven zijn minder hoog.
De wind neemt toe en haalt uit tot boven 30 knopen.
Aan het einde van de middag wordt het rustiger. Als we tegen half 8 in de bijboot naar het strand gaan is het helemaal kalm geworden. We kunnen allebei droog afstappen op het strand. De voorkant van de bijboot maken we met een lijn vast aan een parasolstick, die we in het zand draaien. We trekken de boot het water in zodat het achteranker hem in het water houdt.
We lopen omhoog naar het familierestaurant ‘Ta Nissia tis Panagias’, waar we in voorgaande jaren heerlijk hebben gegeten. Het is vandaag niet druk. Slechts 3 tafels zijn bezet. Maar de beef in tomatensaus is weer erg lekker. Ik eet het met spaghetti, Henk met frietjes. Als we betaald hebben krijgen we een chocolade ijsje op een stokje als toetje.
Voordat het donker is zijn we tegen half 10 terug op Wahoo.

Henk zwemt de volgende morgen voor het eerst met me mee. Het is mooi zonnig en warm.
Een paar dringende klussen vragen aandacht.
De afvoer van de linker aanrechtbak zit los. Daardoor komt er water in de bilge. Er ontbreekt een schroef. Als Henk er mee bezig gaat valt de messing bus in het onderste plastic deel uit elkaar. Met epoxy metaallijm vult hij het gat op. Om er morgen, als het hard geworden is, schroefdraad in te tappen.
De rits in de bimini, waar het dakje mee dicht geritst wordt, wil niet meer. Omdat er 1 tandje teveel aan 1 kant zit. Hoe dat kan? geen idee!
De oplossing is om aan de stuurboordkant aan het eind wat los te tornen en de glijder er af te laten lopen. Daarna zet Henk de glijder er omgekeerd weer op. Nu wil de rits weer goed dicht. Er zit nog wel een stukje rits halverwege los maar dat kan ik met naald en draad met kleine steekjes vastnaaien. Heel blij dat het gelukt is. Anders hadden we een probleem. Met ankerop gaan en ankeren hebben we het dakje altijd open. En meestal ook met zeil hijsen.

Van Elafónisos naar Agia Marina (27 mei)
Vanmorgen als we gaan zwemmen is het bewolkt en heel rustig weer. Geen wind.
Na ontbijt en koffie ga ik met wetsuit aan het water in om de binnenkant van de stuurboordromp schoon te krabben met een plamuurmes. Er zitten plakkaten met witte kalkwormpjes op, die er gemakkelijk afgeschraapt worden.
Henk maakt intussen de afvoer van de spoelbak klaar.
Heerlijk dat ik die weer gewoon kan gebruiken. Gisteren spoelde ik alles in het wasbakje bij het toilet.
In de middag gaat het waaien. We vertrekken om 2 uur en zien wel hoever we komen. Met alleen de genua uitgerold en met wisselende snelheden bereiken we, na 14 mijlen in 4,5 uur, de baai Agia Marina, waar een wrak ligt.
Het is er prachtig.

Het wrak bekijken en naar Monemvasia (28 – 30 mei)
Het is rustig en zonnig weer als we opstaan.
We gaan snorkelen naar het wrak, dat op ongeveer 200 meter afstand onder water ligt.
De 30 meter lange Turkse vrachtboot Kaptan Ismael Hakki ligt op z’n bakboordkant. Op een diepte van 3 tot 12 meter, van de acherkant naar de voorkant. Waarschijnlijk vanwege het schuiven van de lading is het schip gezonken in 1970.
Het roer, de schroef en de brug zijn goed zichtbaar.
Er zwemmen vele visjes en vissen. Het snorkelen is zeker de moeite waard.
We wachten met vertrekken tot het een beetje waait om 1 uur. Omdat het tegenwind is motoren we naar het hoekje, kaap Malea, waar het soms kan spoken vanwege harde windvlagen. Het is er nu erg rustig.
We hebben het grootzeil gehesen nadat we ankerop waren.
Nu we de kaap gerond hebben rollen we de genua uit. Het gaat langzaam, maar we komen vooruit.
We zeilen een tijd recht voor de wind. Totdat de wind opeens uit het zuidwesten komt, in plaats van uit het zuidoosten. De genua moet naar de andere kant. Maar die rollen we in want verderop zijn schuimkopjes. Mooi op tijd is de fok uitgerold. We zeilen met flinke snelheid, 7 tot 10 knopen, op Monemvasia af. Later zakt de wind weer in. Grootzeil naar beneden, fok ingerold en motor aan. Tot 1,5 mijl voor Monemvasia de wind weer opsteekt. Genua uitgerold en het laatste stuk zeilen we. Het anker zakt in zand en houdt meteen. We liggen niet ver van de Piga en gaan even wat drinken bij hen aan boord.
Morgen om 9 uur gaan we samen naar Monemvasia lopen en de rots op tot helemaal bovenaan.

Om half 8 opstaan en zwemmen. Na ontbijt en 1 kop koffie halen we Lennart en Marianne op.
We leggen de bijboot in het haventje voor kleine (vissers) bootjes. Het is al warm. We lopen naar het stadje Monemvasia op de rots, die tevens schiereiland is. Een pad naar boven leidt ons langs een mooie gerenoveerde kerk. En verder omhoog, naar de ruïnes van een kasteel. We lopen zover mogelijk naar het westen. Vanwaar we van boven af de geankerde boten kunnen zien. De uitzichten zijn prachtig!
Naar beneden lopen doen we voorzichtig, want het is hier en daar glad.
Beneden in het stadje hebben we wel een ijsje en een drankje verdiend.
En als we terug zijn vlakbij de bijboot lokt een terrasje met uitzicht over de ankerbaai.
De rest van de dag doen we rustig aan. Ik verstuur wat berichtjes via whatsapp met een link naar de website. Waar gisteren januari tot en met maart gepubliceerd is, in 1 verhaal. En ik maak de kuip en het campagnedek schoon, inclusief de buizen en de onderkant van de zonnepanelen.
Henk brengt me naar de wal om boodschappen te doen en haalt me weer op.

Gezien de windvoorspelling blijven we vandaag!
Henk spoort de lekkage in de waterleiding op. Al een aantal dagen hoorden we af en toe de drinkwaterpomp aanslaan. Nu steeds vaker. En aan bakboord staat water onder de vloer.
Bij de waterpomp lekt een aansluiting. Het is snel verholpen door de klem beter aan te draaien.
Ik maak de kussens op het campagnedek. Plus de zijkantzakken. Nu hebben we weer een heerlijk zitje achterop.
De gerafelde vlag wordt vervangen door een gerepareerde. Die is wel wat korter dan oorspronkelijk. Maar hij ziet er weer netjes uit.
Met Lennart en Marianne gaan we ‘s avonds bij een taverna eten. Souvlaki in pita brood of een plate souvlaki.
We drinken daarna nog wat bij hen aan boord, door Marianne gemaakte limoncello.
We zeggen tot ziens, maar weten niet óf en wanneer we elkaar weer treffen. Zij gaan over 2 weken terug naar hun huis in Zweden. Komen in augustus weer naar de boot. Maar gaan niet weer naar Licata. We zien wel. Dit hoort ook bij ons zeilersleven.

Van Monemvasia naar Spetses (31 mei)
Vandaag lijkt de wind gunstig om naar het noorden of noordoosten te zeilen. De multi temperatuurmeter in de keuken (voor temperatuur koelkast, vriezer en keuken) doet het niet, de batterijen zijn leeg. We hebben geen nieuwe AAA batterijen meer. Daarom nog maar even naar de wal om batterijen te kopen. Het waait toch nog niet.
We wachten tot er om 11 uur wat wind is.
We hebben voor vertrek de code zero gehesen en we rollen die uit als we de Monemvasia rots voorbij zijn. Het gaat heel rustig, de eerste uren is de snelheid 1,5 tot 3 knopen. Pas tegen 2 uur neemt die tot tot ruim 4 knopen, omdat het wat harder waait.
Tijdelijk komt er nog wat meer wind. Dan zeilen we met een snelheid van 7 tot 8 knopen.
De baai Agios Nikolaos, aan de oostkant van Spetses, is haalbaar. Als we oost van het eilandje ten zuiden ervan zijn rollen we de code zero in. Het is dan nog 1,5 mijl motoren.
We ankeren in zand. Achter een zeilboot met een Belgische vlag. Die heeft meer last van rollen door swell dan Wahoo.
Deze maand hebben we in 3 weken 570 mijlen gezeild. Zie de route op het Noforeignland plaatje.