In oktober is het nog vaak mooi weer. We krijgen bezoek van zoon Sander en kleinzoon Hedzer. Zij komen 18 oktober naar Malta en wij willen daar ruim op tijd zijn. Dus zodra de wind en het weer gunstig zijn verlaten we de baai van Syracusa en gaan richting Malta. Eind oktober zeilen we, ook weer bij gunstige omstandigheden, van Malta naar Licata, onze winterhaven aan de zuidkant van Sicilië.

Een paar dagen in de baai van Syracusa (1 – 5 oktober)
De dag begint zonnig en we zwemmen in de zon. Al snel wordt het bewolkt.
Na de koffie ga ik het raampje voor, tussen dek en bimini, plaatsen. Henk helpt om de rits er aan te schuiven. Het eerste stukje metaal is namelijk los. Maar het lukt om hem weer aan te ritsen. Nu mag de regen komen.
Even later barst een flinke onweersbui los met veel wind. Er is bijna niets te zien rondom ons.
Het zout spoelt nu wel van de boot af.
We doen wat klusjes.
De schakeling van de buitenboordmotor werkt niet goed. Henk maakt de ‘arm’ open en drukt de kabels goed in de betreffende uitsparing. Dat was de oplossing. Want daarna geen probleem meer met achteruit schakelen.
Omdat het een bewolkte dag is doen de zonnepanelen weinig. De accustatus is maar 43% aan het einde van de middag. Henk start de bakboord motor en daarna de Mastervolt dynamo. Die doet het eventjes, maar daarna niet meer. In de machinekamer morrelt Henk wat aan de bedrading, doet wat testjes. Uiteindelijk werkt de dynamo. In een uur zijn de accu’s een stuk bijgeladen.
Het is voor het eerst dit seizoen dat we apart stroom moeten draaien. 
Eerdere dagen voeren we noodgedwongen (omdat er niet voldoende wind was) een paar uren met beide motoren aan en dat was voldoende voor die dag.
We zien in de baai 2 dolfijnen zwemmen, niet dicht genoeg bij voor een foto.
Ik start met de blog van augustus. Omdat Henk de foto’s klaar heeft.
We eten buiten en kunnen daarna ook nog buiten zitten.
Wel met een lange broek en vest aan.

Vandaag na het zwemmen ontbijten we op het bankje in de kuip. Het zitje achterop is nog niet droog na de regen van gisteren. Bovendien waait het daar teveel.
Na de koffie videobellen we met Monique, die jarig is. Leuk om haar en Jan even te zien en te spreken.
Er komt een dolfijn aan zwemmen. Hij blijft een tijdje spelen, voor de boot bij de briddle. Af en toe komt hij boven. Later zien we nog een tweede dolfijn  erbij. Mooi hoor!
Henk repareert een gat in de trampoline. De netten worden minder door invloed van zonlicht en zout. We zullen komende winter nieuwe moeten bestellen.
Ik maak de blog van augustus af.
Aan het eind van de middag willen we naar de wal. Maar volgens buienradar gaat het regenen. En dat doet het ook. Een hoosbui. We blijven aan boord. Even later een hele mooie regenboog. Als de zon gaat schijnen.

Gelukkig, de volgende morgen schijnt de zon weer. De accu’s worden voldoende geladen.
Ik ga de foto’s van september uitzoeken. Henk publiceert de blog van augustus. Ik kan beginnen met berichtjes versturen.
Maar eerst boodschappen doen bij de Lidl.
Henk zet me af bij het strandje met de witte steen. In de noordwesthoek van de baai. Vandaar loopt een paadje naar de weg. Er zit een muur aan het einde. Met behulp van een paar dikke stenen, die speciaal daarvoor liggen, kan ik eroverheen klimmen. Ook aan de andere kant ligt een steen om op te gaan staan. De Lidl is er schuin tegenover. Lekker dichtbij.
De terugweg gaat ook soepel. Hoewel klimmen met een tas op de rug en eentje over de schouder niet lukt. De tassen eerst op de muur gezet, eroverheen geklommen en dan de tassen weer gepakt. Ik bel Henk om me op te halen. Bij het strandje stap ik in het water om de bijboot tegen te houden en er in te stappen.
Als de boodschappen opgeruimd zijn gaan we naar de wal voor een wandeling rond Ortigia. Altijd leuk.
Onderweg scoor ik een heerlijk Italiaans ijsje. Voordat we bij de fontein op een terrasje gaan zitten. Henk bestelt een Moretti van de tap. Maar hij had niet begrepen dat het Moretti Red was. Hij vindt het écht niet lekker. Een half glas laat hij staan en ik kiep die om in de plantenbak naast me. Daarna drinkt hij nog een Messina. Die smaakt goed. Ik hou het bij een cappuccino en bubbelwater.
Voor donker zijn we terug op Wahoo. 

De zaterdag start heerlijk rustig, met zon en geen wind.
In de middag draait de wind naar het zuidoosten en neemt toe. We liggen aan lagerwal. Maar het is niet hinderlijk. Het golft alleen wat.
Henk vervangt de blauwe stuurboord schoot van de genua door een betere rode. Omdat we die nog hebben liggen.
De watermaker gaat automatisch spoelen na 5 dagen. We willen hier in de baai geen water maken, het water is erg troebel en stinkt soms. Daarom hebben we gezorgd dat de watertank helemaal vol was toen we hier kwamen.
Afgelopen nacht was het koud. Een plaid over de dekbedhoes was niet voldoende. Dus het dunne dekbed tevoorschijn gehaald en in de hoes gedaan.

Het was vannacht goed en lekker warm slapen onder het dekbed!
Het is rustig, zonnig weer. De zonnepanelen doen hun werk goed.
Na de koffie wil ik boodschappen gaan doen bij de Lidl. Want morgen gaan we naar Porto Palo.
Eerst varen we even naar de Aero van Hubert & Holly, die bij ons aan de steiger liggen in Licata.
We worden uitgenodigd aan boord. Gezellig. Wat ervaringen van de zomer en van afgelopen week uitgewisseld. 
Naar de Lidl is weer een makkie. Henk brengt me en haalt me op. Ik zie een schildpad met een beschadigd schild op een dikke tak in het water, waar ik langs loop.
Als de Formule 1 race afgelopen is gaan we met de bijboot naar de jachthaven. Om via de noord en oostkant van Ortigia te lopen. Dan is het rondje compleet.
Ik neem weer een lekker ijsje. Daarna zitten we gezellig op het terras bij de fontein voor een drankje.
Terug aan boord maak ik spinazietaart.

Van Syracusa naar Porto Palo (6 oktober)
Na zwemmen, ontbijt en koffie gaan we ankerop. Ons doel is de zuidbaai bij Porto Palo. Het is meest voor de wind. We starten met de genua. Later een tijd de fok, omdat het harder waait en het minder dan halve wind is.
Ook nog een tijdje met beide voorzeilen, recht voor de wind.
Het laatste stuk met alleen genua.
Onderweg vangt Henk weer een dwerg tonijn. Een kleintje. Hij wil hem terug gooien in zee maar de tonijn kiest daar zelf al voor. Floep, weg is ie.
We ankeren bij Porto Palo, na 5,5 uur en 29 mijlen.
Morgen naar Malta is het plan.

Van Porto Palo naar Il Hofra i Kbira, Malta (7 – 9 oktober)
Voordat we vertrekken zwem ik 4 rondjes om de boot.
Als we ankerop zijn hijsen we het grootzeil, met 2 reven, in de grote havenkom. Daar is het rustig, er zijn geen golven.
We rollen de genua uit. Er is eerst weinig wind. De voorspelling is dat de wind gedurende de dag toeneemt tot ruim 20 knopen. Als we uit de beschutting van de kust zijn is de wind 11-12 knopen. We rollen de genua in en de fok uit. Het eerste uur zijn er vervelende korte golven van opzij. We worden behoorlijk door elkaar geschud.
De windhoek is in het begin rond 40 graden. Later rond 60 graden. Onze snelheid ligt tussen 9 en 10 knopen. Zo kom je ergens in korte tijd.
Na 6,5 uur en 58 mijlen ankeren we in onze favoriete baai aan de oostkant van Malta, Il Hofra i Kbira. Daar is het opeens warm. De hele overtocht zaten we flink in de kleren. De wind maakte het koud.
Het dekbed gaat weer aan de kant. We slapen onder de hoes, dat is warm genoeg. ‘s Nachts is het 20 graden.

We hoeven even niks. Liggen lekker lang in bed. Zwemmen, ontbijten, uitgebreid koffie drinken. Dan is het 12 uur.
Alles wat je vastpakt is zout buiten. Dat ga ik met een sopje te lijf.
In de middag wandelen we naar St. Peters Pool. Om een drankje te doen bij de bar daar. Maar die is er niet meer. Gestapelde stenen voor de ingang. Met een bord ‘geen ingang’ en ‘wacht u voor de hond’.
Gek, er stonden nog negatieve recensies van een paar dagen geleden op Google Maps.
Gelukkig is verderop een bar-auto, waar ze drankjes en softijs verkopen. Daarmee lopen we terug naar St. Peters Pool en zitten alles van bovenaf te bekijken. 

We liggen bij een rotseilandje en zwemmen er in de ochtend omheen. Er zijn wel vissen, maar niet zoveel. En meest kleintjes.
Omdat we bijna een week in de baai van Syracuse hebben gelegen, waar het water niet schoon is, zijn de rompen onder water flink aangegroeid. Dus er moet weer schoongeschraapt worden de komende dagen, als het rustig weer is. 
Met Helmut en Nicola van de Catikin hebben we om 4 uur afgesproken bij St. Peters Pool. Maar dat gaat niet door. Wij gaan wel. Voor een ijsje en een biertje.
Op de terugweg nemen we deels een kortere, vlakkere route, die wel mooi is. 

Van Il Hofra naar Rinella bay voor het ‘Birgu by Candlelight’ (10 – 12 oktober)
Vandaag willen we naar Rinella bay. Om morgen naar de candlelight avond in Birgu te gaan. Na de eerste kop koffie vertrekken we. 
Er liggen al 3 geankerde boten. Waarvan 1 er ‘permanent’ ligt, aan 2 ankers.
We kunnen er gemakkelijk bij.

Zaterdagmiddag komt catamaran Fizz de baai binnen en gaat ankeren. Ik sup er naar toe en nodig Andy en Tina uit voor koffie. Ze komen gezellig buurten. Ze hebben ruim een week in Sliema aan boeien gelegen.
Zij gaan vanavond ook naar Birgu. Vanuit Rinella bay met de dinghy is dat gemakkelijker dan met de bus vanuit Sliema.
Wij leggen de dinghy aan de kade in Rinella bay en lopen in de schemering naar Birgu. 
Er branden al vele kaarsjes in glazen potten en potjes. De gewone straatverlichting is uit. Er is straatmuziek en streetfood.
Sommige huizen hebben de deur open zodat je naar binnen kunt kijken.
Het ziet er sfeervol uit.
Als we moe zijn strijken we neer op een terrasje bij het water. Er is nog 1 tafeltje vrij. We zetten er 2 extra stoelen bij en nemen contact op met Andy en Tina. Het kost hun wat moeite maar ze vinden ons. Gezellig.
Het is erg druk op het terras. Ik ga naar binnen om zelf drankjes op te halen. Dat kan door ook meteen te betalen.
We lopen nog wat rond en gaan dan terug naar Wahoo. Moe, maar voldaan.

Andy en Tina hebben online via ‘Heritage Malta’ een tour geboekt ‘Valletta underground’.
We brengen hen in de ochtend met onze dinghy naar Valletta aan de overkant.
In de middag halen we hen weer op van de kade in Rinella bay. Vlakbij dus.
Intussen heeft het geregend en is de boot mooi schoon gespoeld. Vooral de ramen zijn ontdaan van zout.
We hebben een heerlijk relaxte dag.

Van Rinella bay naar Armier bay om de regen te ontvluchten (13 oktober)
Gedurende de dag, waarin af en toe de zon schijnt, zijn er flinke buien. Met een klap onweer.
Heb ik net de kuip droog gemaakt, gaat het weer regenen. 
Het lijkt alsof het boven zee mooier weer is. We willen nog wel een stukje zeilen. Naar Armier bay is 12 mijlen. We vertrekken tegen half 4, als het nog wat spettert. Met grootzeil en genua gaan we heel langzaam in noordwestelijke richting. Totdat de snelheid minder dan 1 knoop is en er vervelende golven zijn. Dan gaat 1 motor aan en ook de Mastervolt dynamo om stroom te draaien. We motorzeilen totdat er 5 knopen wind is. Dan gaan we weer zeilen.
We ankeren net voor zonsondergang in Armier bay. 

Van Armier bay naar Dwejra bay (14 – 15 oktober)
Na het standaard ochtendritueel kijken en luisteren we samen naar een online vergadering voor obligatiehouders.
Om half 1 is het afgelopen. We overleggen en gaan ankerop. Dwejra bay is ons doel en het is bezeild met grootzeil en fok.
De eerste keer ankeren komen we te dicht bij de kant uit. De tweede keer lukt beter. Bij checken is het anker mooi ingegraven in zand. 
Wahoo ankerde als eerste in de baai en na ons nog 3 monohulls. Later nog 2 en midden in de nacht ook nog 1.
Er is swell in de baai. Wahoo ligt het meest rustig van allemaal maar beweegt ook. De swell staat niet in de voorspelling.

We hebben ondanks de swell goed geslapen. We zwemmen naar de dichtstbijzijnde grot. Er is weinig te zien. Onderweg heeft Henk 2 trompetvissen gezien.
Ik doe een wasmachine vol en zet hem aan. Als het een half uur hangt dreigt het heel erg en vallen de eerste spetters. Ik haal de was gauw naar binnen en hang het op in de logeerkamer. De andere boten zijn allemaal vertrokken. De laatste vlak voordat het gaat regenen.
Het weerlicht, dondert, gaat waaien en regenen.
Pas na 4 uur in de middag wordt het droog.
We gaan even naar de wal. Voor een wandeling en een biertje of ijsje.
Alleen het restaurant is open. Daar zijn we nog niet eerder geweest.
Henk vindt de Cisk, die geserveerd wordt in een glas, niet lekker. Een half glas blijft staan. De serveerster wil van een klacht niets weten. Het bier komt rechtstreeks uit een blikje, zegt ze. Waarschijnlijk is het glas niet schoon geweest.
Ik geniet van een ijsje en bubbelwater.
Met een omweg wandelen we terug.
We kijken de laatste dagen foto’s uit het verleden tijdens het eten. Vandaag was dat zomer 2004.

Van Dwejra bay naar Mellieha bay met alleen voorzeil (16 oktober)
Vannacht om 4 uur weerlicht het in de verte. Tegen half 7 weerlicht het nog steeds, met donder erbij. Opeens even hele harde wind, een vlaag van meer dan 30 knopen. En het begint te plenzen. Om 8 uur is het weer droog en het onweer is snel verder getrokken.
We zwemmen naar een andere grot. Hier kun je heel ver in. Aan het einde zou een strandje moeten zijn, maar daar is alleen maar water.
Er loopt flink deining de baai binnen en het zwemt zwaar.
We vertrekken naar Mellieha bay met alleen een voorzeil.
Daar wandelen we omhoog naar de Sea View bar, voor een Guinness en een ijsje.
.
Van Mellieha bay naar Marsaxlokk (17 – 18 oktober)
Met alleen  een voorzeil zeilen we, voor de wind, naar Marsaxlokk. Onderweg alweer een dwergtonijn gevangen, van 1,03 kilo.
Voordat onze gasten komen hebben we nog allerlei dingen te doen, zoals wassen, schoonmaken, bed opmaken. Spullen verplaatsen, zodat een kast in de slaapkamer leeg is.

Omdat ze pas zaterdagavond komen kunnen we overdag nog boodschappen doen.
Eerst bij de groentekar, vlakbij de aanlegplaats van de dinghy.
Daar mag ik de plastic zakken laten staan totdat ik bij de Spar boodschappen heb gedaan.
Maar als ik terugkom van de Spar is de groente auto weg.
Ik loop langs de baai richting het tankstation. Daar staat hij, gelukkig! Maar mijn spullen zijn er niet. Die had hij op laten halen door Mr.Whippy, de rijdende ijsco man. Aan wie ik had gevraagd of hij wist waar z’n buurman heen gegaan was.
Ik loop weer terug naar Mr.Whippy en krijg m’n 3 zakken met groente en fruit. Henk is daar inmiddels ook met de bijboot om me op te halen.
Terug aan boord alles opruimen.
Het gaat regenen en we ritsen de zijkanten van de tent aan de bimini.
Ik maak de blog van september af.
Om 6 uur brengt Henk me naar de wal.
De bus naar het vliegveld komt 3 minuten te vroeg. Gelukkig ben ik op tijd.
Om kwart voor 7 ben ik in de aankomsthal. Het vliegtuig landt om 19.31.
Daarna duurt het nog een half uur voordat Sander en Hedzer aan komen lopen.
Ik bestel via de app een Uber taxi maar er gaat iets fout. Ik heb een verkeerde ophaallocatie aangeklikt. Dus ik annuleer die taxi.
Dan gaan we maar met de bus van 9 uur. Want een volgende taxi komt pas na 9 uur.
Henk haalt ons op in de regen.
De poffert is goed gaar geworden. Henk snijdt hem in plakken. Gesmolten boter en bruine suiker erop. We smullen ervan.
Er loopt flink deining de baai in. Die raakt de boot dwars. Dus we liggen vervelend te wiebelen. Toch vallen we er bij in slaap.

Van Marsaxlokk naar Gnejna bay (19 oktober)
Sander en Hedzer slapen voor hun doen lang, tot half 9.
Daarna gaan we zwemmen. Hedzer probeert het maar het lukt niet, want hij heeft een zere hand door een bloedblaar.
Het weer is opgeknapt. Het is droog en de zon schijnt geregeld. Er is nog wel deining, maar minder erg dan gisteravond en hij komt meer van achteren.
We gaan na ontbijt en koffie naar de wal. Om even over de beroemde zondagse vismarkt te lopen. En om wat lekkers te kopen bij de supermarkt. Het is erg druk op de markt door de vele toeristen. We zien veel verschillende soorten vis. Octopussen worden levend verkocht.
Als we terug zijn gaan we klaarmaken om te zeilen. Doel is Gnejna bay.
Met grootzeil en fok is het bezeild via de zuidkant van Malta. We maken leuke snelheden. 
We ankeren in zand. Het anker ligt scheef op het zand met een puntje erin, maar de ketting is ergens om toe gegaan dus de boot hangt niet aan het anker maar aan een stuk ketting. Het wordt steeds rustiger qua wind, dus we laten het zo.
We gaan omhoog klimmen naar de toren en een stukje boven langs wandelen.
Daarna bij Grill & Chill aan het strand pizza eten en wat drinken.
We bestellen eerst 1 pizza, die we samen opeten. Als die gebracht wordt bestellen we nummer 2 en als die klaar is nummer 3. Zo eten we steeds een warm stuk pizza. Het is erg lekker.
We leren Sander en Hedzer het golf kaartspel. Het lijkt volgens hen op Beverbende.

Van Gnejna bay naar Dwejra bay (20 oktober)
De zon schijnt als we uit bed gaan. Zwemmen, ontbijten, koffie.
Daarna met de bijboot naar het strandje aan de andere kant van de baai om een rondje te lopen, klimmen en klauteren. Wij hebben dat vaker gedaan en het is iedere keer weer mooi.
Als we terug zijn maken we klaar om te vertrekken naar Dwejra bay.
We kunnen zeilen met grootzeil en genua. Tot de hoek. Dan komt de wind opeens van de andere kant. Motoren aan en zeilen opruimen. Weer geen vis gevangen.
We ankeren. Bij controle blijkt het anker gewoon op de ondergrond te liggen. Dat is niet goed, dus we gaan opnieuw ankeren.
Sander en Hedzer gaan op de sup naar een van de grotten. Duikbril en snorkel mee.
Als ze terug zijn gaan we met de bijboot weg. Een stukje de zee op. Een paar grotten in en terugvarend er weer uit. De derde grot kunnen we doorheen varen naar het binnenmeer. Daar leggen we aan en lopen naar het pleintje. 
Op ons favoriete terrasje drinken we wat en eten een ijsje. We zien vandaar de zon zakken in de zee.
Met een lekkere snelheid varen we terug naar Wahoo.
Rijst met bloemkool plus kaassaus en dwergtonijn is het menu vandaag.
Na het eten kijken we ‘Britain’s got talent’ via laptop en beamer op het grote scherm.
Als Hedzer in bed ligt doen we nog een potje golf.

Van Dwejra bay via de Blue Lagoon naar Mellieha bay (21 oktober)
Om 3 uur zijn we allebei wakker. Wahoo ligt dwars op de golven, die de baai binnenlopen en weerkaatsen tegen de rotsen. We worden heen en weer geschud. Ik lig uren wakker, want ik kan me niet ontspannen. Voordat het licht wordt val ik nog even in slaap. Om 7 uur zijn we allemaal wakker. Niemand vindt het nog lekker. Hedzer is zeeziek. We besluiten meteen te vertrekken. Naar de Blue Lagoon. Daar lijkt het goed qua wind en deining.
Het waait redelijk uit het zuidwesten. We gaan langs de noordkant van Gozo, waar we minder last van de golven hebben. Met alleen een voorzeil. Omdat het voor de wind is.
In de Blue Lagoon, een blauwe baai aan de westkant van het eiland Comino, is het druk met toeristenboten. Schepen vol met mensen worden aangevoerd. En gaan weer weg om een nieuwe lading op te halen. 
We ankeren naast een boot met toeristen. Er zijn wel golven in de baai. Dat komt voornamelijk doordat er steeds boten langs varen.
Sander en Hedzer gaan weg op de sup. Snorkel mee. Hedzer kijkt liggend op de sup in het water. Er zijn wel vissen te zien.
In de middag gaan we ankerop en zeilen, weer met alleen de genua, naar Mellieha bay.
We hebben 4 keer nodig om te ankeren. De vierde keer helpt Sander in het water mee om zandgrond aan te wijzen. De andere keren lag het anker in zeegras en hield niet.
Hedzer wil graag vissen. Sander maakt een visdraad en een haakje aan een kale hengel. Een stukje garnaal als aas eraan. Hedzer zit op de scoob en haalt af en toe de hengel omhoog. Helaas vangt hij niks. Terwijl hij wel vissen ziet zwemmen.
We gaan met de bijboot naar de wal. Om even vaste grond onder de voeten te hebben. Na al dat gewiebel aan boord.
De Seaview bar is ons doel. Daar lopen we naar toe. Het is een eind omhoog, maar dan heb je ook een heel mooi uitzicht. Sander trakteert op Guinness en ijs.
Terug op Wahoo helpt hij met groenten snijden. We eten macaroni met Griekse worst en veel groenten.
We kijken de semi finals 1 van ‘Britain’s got talent’.

Van Mellieha bay naar Il Hofra i Kbira (22 oktober)
Na een heerlijk rustige nacht, waarin iedereen goed heeft geslapen, is het lekker in het water en bijna windstil. Met bal en frisbee gooien we over.
We doen rustig aan. Na ontbijt en koffie vertrekken we. Met grootzeil en later genua erbij zeilen we voor de wind naar Il Hofra i Kbira. Ook die favoriete baai willen we graag laten zien.
Snorkelen is er mooi, vooral langs de rotskant. Veel verschillende vissen. Sander en Hedzer zien zelfs een murene.
We doen het kaartspel Uno. Ik maak spinazietaart, die ze allemaal lekker vinden.
Henk maakt daarna wat kipnuggets en balletjes klaar in de airfryer. Omdat we allemaal nog wel wat lusten.
We kijken de semi finals 2.

Naar Marsaxlokk en terug naar Il Hofra, Sander en Hedzer vertrekken (23 – 26 oktober)
Aan alle goede dingen komt een einde. Vandaag gaan Sander en Hedzer terug naar Nederland. Maar eerst nog even zwemmen en zoeken of we de murene kunnen vinden. Helaas, hij laat zich niet zien. Hedzer gaat mee op de sup.
Na het ontbijt varen we naar Marsaxlokk, waar we ankeren.
Er is nog tijd voor een paar potjes Uno.
Sander heeft een taxi besteld en we gaan op tijd naar de wal.
We nemen afscheid na een 5-tal heel gezellige en actieve dagen.
Ik ga wat boodschappen doen en Henk wacht op een terrasje.
Daarna is het stil aan boord. We gaan ankerop en terug naar de mooie baai Il Hofra.
Ik regel wat afspraken voor december, als we in Nederland zijn.

We hebben een aantal rustige dagen in Il Hofra. Het is goed weer om de was te doen. En om verder te gaan met het onderwaterschip schoonmaken.
2 keer lopen we in de middag naar St. Peters Pool. Voor de broodnodige beweging en een drankje of ijsje. We vinden het elke keer leuk om van bovenaf op het gekrioel beneden rondom de poel neer te kijken.

Van Il Hofra naar Birzebugga (27 – 28 oktober)
Lekker dat we klaar zijn met het onderwaterschip en gewoon weer kunnen zwemmen.
Henk bakt een uitgebreid ei voor z’n ontbijt. Omdat de yoghurt op is, eet ik een broodje. 
We moeten echt boodschappen doen.
Daarvoor varen we naar Birzebugga, voorbij de containeroverslag en langs een visfarm.
We ankeren in zand.
Ik ga met buslijn 82 naar de Lidl. Helaas is de Griekse yoghurt op. Ik koop wat kleine bekertjes yoghurt, waar de minste suiker in zit. Verder hebben ze wel alles van m’n lijstje. Op hetzelfde buskaartje van € 2 kan ik ook (binnen 2 uur) weer terug.
We kijken 2 afleveringen van een voor ons nieuwe Deense serie ‘Sommerdahl’.

Henk heeft een bestellijst gemaakt met klusbenodigdheden, waar ik me de volgende dag mee bezig hou. Eerst maar een aantal dingen bij Amazon in Italië besteld en naar Licata laten sturen.
We gaan wandelen naar het fort. Vandaar hebben we een prachtig uitzicht over de baai.
We zien er ook een Beneteau Evasion 32 liggen. Hetzelfde type als onze eerste zeilboot.
Daarna zoeken we een leuk terrasje bij het strand, aan de westkant van Birzebugga. We kopen Griekse yoghurt bij de supermarkt aan de haven.

Van Birzebugga naar Quala San Niklaw (29 oktober)
Een mooie, rustige, zonnige morgen. We zwemmen om de White Shark, een motorboot, heen. Het zal 1 van de laatste keren zwemmen zijn. Misschien morgenvroeg nog, voordat we oversteken naar Licata. De wind lijkt nog steeds gunstig te zijn morgen.
We vertrekken na de koffie, als het 5 knopen waait.
We besluiten langs de zuidkant van Malta te zeilen. Daar wordt iets meer wind voorspeld. Helaas is het kruisen en is er te weinig wind. De stukken tegen de wind in motoren we. Dat komt er op neer dat we tot Gnejna bay motoren. Daarna kunnen we zeilen.
Henk vangt een dwergtonijn. Maar hij mag weer zwemmen, want hij is te klein. Als Henk de haak uit z’n bek verwijdert, valt er iets uit. Het is een pijlinktvisje.
Later zit er nog een keer een dwergtonijn aan de haak. Ook die mag weer zwemmen.
We ankeren in een baai aan de noordkant van Comino. Qala San Niklaw.
Het anker ligt mooi ingegraven in zand. Er zwemmen allerlei visjes rondom de boot.

Van Quala San Niklaw naar Licata (30 – 31 oktober)
De wekker staat op kwart voor 6. Dan lig ik al een half uur te lezen. Ik kon niet meer slapen nadat ik er om 5 uur uit geweest was.
Ik zwem 4 rondjes om de boot. Henk laat het vandaag afweten.
We maken de boot zeilklaar en gaan ankerop. 
Als we de baai uit zijn hijsen we het grootzeil, met 1 rif. Sinds half september zit dat rif er al in. Omdat het bovenste stukje van de mastrail krom is.
Er is voldoende wind, dus we kunnen meteen zeilen. Met de genua uitgerold.
De ware wind komt van 140 graden stuurboord. Maar door de bootsnelheid komt de schijnbare wind van 60 graden stuurboord. Ideale zeilomstandigheden. Want de golven zijn niet hoog en komen schuin van achteren.
We hebben alweer een mooie zeildag. Met soms zon. Henk vangt 2 dwergtonijnen. Eentje is te klein en mag weer zwemmen. De andere is 1135 gram.
De wind neemt toe en onze snelheid ook. Die zit het meest boven de 10 knopen. Met uitschieters naar 14-18 knopen. 
Na de 18 knopen rollen we de genua in en de fok uit. Want ik vind het niet leuk meer. Het gaat me te hard. Onze snelheid is daarna rond 9 knopen.
Onderweg vangen we alweer een dwergtonijn. Klein, maar we houden hem wel.
Dichter bij Licata neemt de wind wat af. Uiteindelijk doen we bijna 7 uren over 69 mijlen. Dat is gemiddeld 10 knopen. Het komt overeen met ons record van 4 juni 2025, ook naar Licata.
Onderweg pomp ik 8 fenders op. 
Henk maakt alvast het hulpstuk aan de loopplank.
Als we tussen de pieren zijn en geen last meer hebben van golven hang ik de fenders op en leg lijnen klaar.
Daarna roep ik de haven op. Het duurt even voor er geantwoord wordt. Daarna nog even voordat Tony, een marinero, naar het einde van P3 loopt. Dat wordt onze ligplaats deze winter. De vorige 2 winters lagen we aan het einde van P2, maar die plek is niet meer beschikbaar.
Deze is ook goed, beter zelfs. Een Italiaanse buurboot aan 1 kant. Aan de oostkant vrij. Mooi uitzicht. We liggen zoals altijd met de voorkant naar de steiger. De achterkant is op het zuidzuidoosten. De hele dag zon, als hij er is.
We hebben een paar uren werk met loopplank goed bevestigen en mooringlijnen achter kruislings vastmaken, aan de binnenkanten van de drijvers.
Dan de lijnen voor zo aantrekken dat de boot recht ligt. En er ruimte genoeg is tussen Wahoo en de buurboot.
We brengen een bezoek aan de Listig op P1, van onze Deense vrienden Stig en Lisbet. 
De Zweden Lennard & Marianne en Anders & Carina zijn er ook. Het doet ons goed om hen allemaal weer te zien.
Ik ga naar het kantoor om de eerste pakjes op te halen, die vandaag aangekomen zijn. Een voordeel van in een haven liggen. Het wintercontract moet getekend en betaald worden. Een nadeel van in een haven liggen. 

De laatste dag van de maand start zonnig. De wind komt uit het noorden, dus we zitten uit de wind in de kuip te ontbijten.
We gaan verder met de boot goed vast leggen. Elektriciteitskabel aansluiten. Daarvoor eerst een verloop voor de walstroomstekker kopen bij de chandler Andrea in de haven, want we het is een 64A aansluiting. In de middag wordt de lucht steeds grijzer en valt er wat regen. De bakboordkant van de tent wordt aangeritst. Zodat 1 kant van de kuip droog blijft. Daar kan het gereedschap blijven staan.
Ik meet de ramen van de tent op. Die moeten na 8 jaar gebruik vervangen worden. Er zitten bruine vlekken in. En ze zijn minder doorzichtig geworden.
We gaan naar happy hour bij de Blue Sky bar. Daar wordt Halloween gevierd. Sommigen zijn verkleed en geschminkt. 
Het is leuk en gezellig om allerlei bekenden weer te ontmoeten.
Ik eet een pizza en Henk mosselen.
Ik loop terug naar de haven met Mike en Petra. Opeens bedenk ik dat ik m’n jasje en de rugtas vergeten ben. Daarin hebben we de CO2 fles van 4,5 kg voor de Sodastream vervoerd. Om te laten vullen via de Blue Sky bar. Gelukkig hangen beide er nog.
Met Jens en Britta loop ik nu terug. Via de nieuwe gelateria, voor een heerlijk Italiaans ijsje.
Beiden zijn we moe en gaan vroeg naar bed.
Dan is de laatste zeilmaand van het seizoen om en richten we ons op winterklussen en winteractiviteiten.